 |
 |
 |
| |
 |
|
 |
|
 |
|
 |
| |
|
|
|
|
|
|
 Lees hier het verhaal van Geert Gielissen
Begin december vorig jaar was het zover. Locatie: Vliegveld Lelystad, opnamen van de Gelukkige Huisvrouw. Het zag zwart van de figuranten, de meesten in net pak, die businessclass passagiers moesten uitbeelden en een enkeling zoals ik, gekleed in mijn ,vakantiekloffie' op weg naar de ,vakantiebestemming'. Filmen is wachten, dat is een adagium dat hier altijd opgaat maar dan ineens is het zover en komt Dennis je ophalen en loop je achter de ,echte' sterren, i.c. Carice van Houten en Waldemar Torenstra, naar de ,gereedstaande' Jumbo, die overigens niet van zijn plaats komt om je rolletje in te vullen als passagier. Ik heb nooit geweten dat het zo koud kon zijn in een stilstaande plane waarvan de motoren op de grond liggen. Carice had dan ook verstandig haar roze badjas aan en deed die alleen uit tijdens de opnamen. Zo'n gebeuren is net een militaire operatie. Er liep een grote man rond met dikke buik die de instructies gaf en als het magische moment kwam met de woorden: geluid loopt, camera, actie en dan ...slate nr....etc dan gebeurt er wel wat met je. Ineens is dat grote zwarte oog op je gericht en loopt Carice als een echte, in KLM outfit gestoken blauw pakje stewardess, door de cabine en biedt de ,passagiers' verfrissingen aan, die ze overigens niet krijgen. Je voelt de spanning. En ik sufferd ging ook nog eens in de camera staren. Tja, en dat moest natuurlijk over. Foutje Bedankt. In totaal deden we 3 scenes en de laatste was voor Waldemar en Carice, zonder figuranten. Ik heb nooit geweten dat er bij film zoveel aan te pas komt.
In een draaipauze liep ik op Carice toe en zei ,, sorry dat ik je steeds maar bleef aanstaren'! Ze glimlachte en antwoordde heel lief: ,, geeft niks hoor, dat ben ik wel gewend!"
Toen ik vervolgens om een foto vroeg zei ze spontaan, : ,,tuurlijk, dat is goed.
Het was inmiddels lunchtijd en de hete hap stond voor ons klaar, buiten, bij de catering. Heerlijk op zo'n koude dag. Nu waren ook Waldemar en Carice klaar en blijkbaar had ze honger want ze wist niet hoe snel ze naar het , afhaalloket' moest rennen om zich flink op te scheppen. Met badjas aan, natuurlijk. Toen ze uitgegeten was maakte ze tijd voor de fotoronde en nam een van de andere ,stewardessen', een bloedmooi model, een heel aardige foto van Carice en mij.
Ik heb een fantastische dag gehad en mensen ontmoet die je anders vrijwel nooit zult tegenkomen. Alleen de ervaring is goud waar. Dit moet je echt eens gedaan hebben! En nu maar hopen dat ze scene in de film blijft die in het voorjaar uitkomt.
Ik ga 'm zien, dat is zeker!
Geert Gielissen.
| terug
| |
 |
|
|
|
