 |
 |
 |
| |
 |
|
 |
|
 |
|
 |
| |
|
|
|
|
|
|
 Het RAI-gebouw was op deze miezerige winterdag makkelijk te vinden vanaf het treinstation. Maar in het enorme gebouw zelf bleek het voor mij nog een hele opgave om de juiste hal te vinden waar de Amstel-commercial werd opgenomen.
Eindelijk zag ik, samen met nog een paar zoekende medefiguranten, de cateringbus opdoemen, naast de wagen voor de geluidsinstallaties. Het was kwart voor tien in de ochtend en pas twaalf uur later zou ik weer naar huis gaan. De opnamen waren toen nog niet afgerond, maar niet iedereen was nog nodig. Bovendien moest ik wel terug, want ik had met het openbaar vervoer een lange terugreis te gaan.
Voor de biercommercial was een deel van de hal omgetoverd tot een winkelbeurs met diverse stands, met als hoogtepunt de Amstel ballenbar. Uiteraard duurde het de nodige tijd voordat de vele figuranten in de juiste kleding waren gestoken en er gedraaid kon worden.
Vooral een shot in de overvolle bar is me bijgebleven. Wel vijftig figuranten keken naar een groot televisiescherm waarop een voetbalwedstrijd werd vertoond. Ruim dertig keer moesten we spontaan juichen nadat het beslissende doelpunt was gevallen. Iedere keer opnieuw moest het even enthousiast en spontaan klinken. Ondertussen werd er in deze kroeg bier uitgedeeld. Iedereen was in een vrolijke, uitgelaten stemming. We waren gekleed in kleurige voetbalshirts en bijna iedereen hield triomfantelijk een glas bier in zijn hand.
De opnamen lagen geregeld even stil, omdat de visagisten de acteurs moesten bijwerken, of omdat de camera herladen moest worden, of omdat het shot toch niet naar de zin was van de regisseur. Tijdens die korte pauzes zakten de schuimkragen van het bier, dat toch al oud was, nogal eens in en dat was natuurlijk geen fraai gezicht. Het bier moest uiteraard van goud zijn, met een frisse, blonde kraag! Dus begaven twee medewerkers zich tussen de figurantenmassa om een laagje oud bier via een slangetje af te zuigen en er een nieuwe laag aan toe te voegen, zodat het bier weer vers en smakelijk oogde. Dit moest snel gebeuren, want de schuimkragen zakten steeds sneller in. Dus haastten de medewerkers zich naar alle glazen en daarna klonk de al gauw bekende term: "Het bier is goed!"
Dat betekende dat er weer gedraaid kon worden.
Dit gebeurde zo vaak achter elkaar dat de figuranten die net waren voorzien van vers bier al riepen:"Het bier is goed!"
Ondertussen waren de biertappers nog druk bezig en keken ze nogal nijdig om zich heen, want hun werk was helemaal nog niet af! Na een aantal keer raakten ze gestresst en bovendien was de verwarring bij de filmploeg compleet. Want wie moesten ze nou geloven? Zag het bier er werkelijk alweer aantrekkelijk uit?
Op een gegeven moment riepen wel twintig mensen door elkaar: "Het bier is goed!'" Die woorden gingen als een echo door de groep melige voetbalsupporters, totdat de strenge stem van de regisseur overal bovenuit klonk: "Jongens, het is al avond en we hebben nog een aantal shots te draaien. Zullen we het centraal houden? Dankjewel!""
Daarna was het bier nog maar drie keer goed...
In de commercial zag het bier er inderdaad vers en smakelijk uit, voor wie niet beter wist...
Marco Knauff
| terug
| |
 |
|
|
|
